Posts Tagged ‘koszty’
Wycena rozchodu materiałów oraz zapasu końcowego według cen rzeczywistych jest pracochłonna i uciążliwa zwłaszcza dla jednostek, w których liczba dokonywanych zakupów i rozchodów jest duża. Mając na uwadze powyższe, do wyceny rozchodu i zapasu końcowego materiałów w ciągu roku obrotowego stosuje się ceny ewidencyjne. Jest to stała w danym okresie cena ustalona na poziomie ustalonej ceny zakupu, nabycia lub kosztu wytwarzania. Nie ulega ona zmianie, mimo zmiany rzeczywistych cen zakupu powstałych na skutek zmian źródła zakupu. Stosowanie stałych cen ewidencyjnych pozwala uprościć technikę ewidencji materiałów, dokonywać na bieżąco kontroli kosztów zakupu, ustalić i rozliczyć różnicę między cenami rzeczywistymi a ewidencyjnymi oraz wykazywać na bieżąco wartość przychodu i rozchodu materiałów według cen rzeczywistych. Ceny ewidencyjne różnią się od cen rzeczywistych. Różnice noszą nazwę odchyleń od cen ewidencyjnych materiałów. Mogą one mieć charakter debetowy(dodatni) lub (kredytowy ) ujemny. Odchylenia debetowe powstają wówczas, gdy cena rzeczywista kupowanych materiałów jest wyższa od przyjętej ceny ewidencyjnej. Odchylenie należy dodać do ceny ewidencyjnej, która została zaniżona, aby otrzymać cenę rzeczywistą. Stosowanie cen ewidencyjnych nakłada na jednostki gospodarcze obowiązek bieżącego korygowania cen ewidencyjnych materiałów do cen rzeczywistych. Czynność tę umożliwia prowadzenie konta korygującego, gdyż pozwala, w każdej chwili, doprowadzić wartość materiałów, wyrażoną w cenach ewidentnych, doprowadzić do wartości w cenach rzeczywistych.